Paul Hart
Paul Hart (1961) is een Engelse landschapsfotograaf en woont in Lincolnshire. Paul fotografeert al meer dan 35 jaar de natuur. In de jaren 80 studeerde hij aan de London College of Printing, de Art & Design Foundation en Nottingham Trent University met een BA (Hons) in fotografie. Tot op de dag van vandaag is de fotografie voor Paul Hart een holistische bezigheid; van het maken van analoge foto’s, het ontwikkelen van de negatieven tot het maken van hoogwaardige zilvergelatine monochrome afdrukken.
Paul is een gerenommeerd graficus in het Verenigd Koninkrijk en zijn handgemaakte afdrukken zijn vertegenwoordigd in belangrijke openbare en particuliere collecties waaronder MoMa Library, het Victoria & Albert Museum, de Martin Parr Foundation en de Hyman collection. Het fotoboek is een belangrijk medium voor Pauls werk. De vijf monografieën die hij tot nu toe bij Dewi Lewis Publishing heeft gepubliceerd, zijn allen het resultaat van langdurige landschapsfotografieprojecten. Paul is geïnteresseerd in het terug keren naar specifieke locaties, in het steeds meer opgaan in het landschap en in het reflecteren erop. Daardoor creëert hij beelden van landschappen die bij de beschouwer herinneringen, associaties en emoties oproepen. “De esthetiek is gebaseerd op het idee van een verhoogd bewustzijn van de natuurlijke wereld, zowel in termen van een fysieke betrokkenheid ermee als een spirituele verbinding met de natuur”.
Paul legt de schoonheid van het landschap vast met de grootste fotografische zorg, niet alleen met behulp van het analoge proces, maar ook bij het maken van de foto’s zelf. Zijn foto’s kunnen alleen gemaakt worden met een nauwkeurige en diepe kennis van de omstandigheden ter plaatse. Paul heeft hiervoor geen meervoudige belichting of fotoshop nodig, de natuur creëert zijn beelden, Paul is er op het juiste moment en op de juiste plaats en dat is de sleutel tot goede landschapsfotografie. Zijn beelden zijn klassiek in de beste zin van het woord, niet uit nostalgie, maar met het doel recht te doen aan de natuur om ons heen; met eerbied, geduld en empathie. Uiteindelijk drukken de beelden de wens uit dat ze niet langer relikwieën uit het verleden zijn, maar nog heel lang de werkelijkheid zullen weerspiegelen.










